Impressies 2026
Kijk hier terug naar de avonden die we gehouden hebben.
Proef de sfeer en geniet nog even met ons na!
24 april 2026 - Lieke van Rooijen en René Turk
Een enerverend avondje taalplezier
Lieke en René zijn beiden schrijfdocent en twee van de drijvende krachten achter Open Taalpodium Zinbiose in Oosterbeek. René is lightversedichter, Lieke schrijft poëtische teksten in vrije vorm. Tijdens het Kunstcafé onderzoeken zij op theatrale wijze de vraag wat poëzie nu eigenlijk is. Aangezien ook zij geen alwetenden zijn, doen ze een beroep op de bezoekers om ‘in stijl’ mee te denken over deze vraag. Ze hopen iedereen én zichzelf te verrassen.
Impressie
Het begint meteen goed: René staat te harken, Lieke leest poëzie voor met een bril met één pootje. We zijn nog maar net begonnen en de vraag hangt al in de lucht: is dit poëzie? Het antwoord blijkt deze avond verrassend veelzijdig.
René opent met een hovenier-gedicht en verruilt zijn tuinschoenen voor comfortabele sneakers. We schuiven aan bij een haardvuurtje, thee in de hand, een koekje uit een ouderwetse trommel. In gesprek met Lieke vertelt hij hoe zijn poëzie ontstaat. Zijn voorbeelden zijn geestig en ontwapenend; het publiek luistert aandachtig en lacht gretig mee.
Limericks, Trijntje Fop – ineens vallen de kwartjes: zó zit dat dus. Na bijna ieder gedicht volgt spontaan applaus. Wat poëzie is, blijft ondertussen een open vraag. René zoekt het antwoord in muziek en pakt zijn ukelele voor een Franse ballade, inclusief zang, over het mooiste meisje van de klas.
Dan is Lieke aan de beurt. Ze vertelt over haar eigen werk en over vrije vorm, die zo vrij nog niet blijkt te zijn. Over stijlvormen en keuzes. Over tijd, binnentijd, verloren dagen. Met haar ukelele zingt ze liedjes-poëzie: kwetsbaar, oprecht en dichtbij. René noemt poëzie een komma, geen punt. We knikken – en denken verder.
Na de pauze, bij kaarslicht, krijgen we papier en pen. Acht minuten om zelf te schrijven. Het wordt stil, behalve het krassen van pennen en het hoorbare nadenken. De poëzie stroomt. In groepjes ontstaan gezamenlijke gedichten, die luidop worden voorgedragen. Even lijkt het alsof er ter plekke een hele bundel wordt geboren.
Weten we nu wat poëzie is? Misschien niet helemaal. Maar we hebben gevoeld dat het zowel vraag als antwoord kan zijn.
Lieke sluit af met een elfje – vlieg uit. René eindigt met een gedicht over een vriendelijke griet. Hilariteit, warmte en natuurlijk: een verdiend applaus.
27 maart 2026 - Concert - Close Harmony - KeK
Vocale Knapen en Knarren
VPS KeK is het Vokaal Performance Systeem Knapen en Knarren. Sinds 2012 maakt VPS KeK van elk optreden een feest voor oog en oor. Gevoelige close harmony nummers worden met gemak afgewisseld met aanstekelijke uptempo songs in bijzondere arrangementen. De kerels maken voor hun arrangementen vooral gebruik van bevriende en internationale arrangeurs van naam. Verschillende prijzen werden reeds in de wacht gesleept. Een dynamische groep, indringend en intiem met een verbluffende sound.
Impressie
Harmonie, Humor en Hezer Heide
Vanaf de eerste beatbox-kick en de eigenzinnige rap-intro van hun lijflied is het duidelijk: de mannen van VPS KeK (Vokaal Performance System Knapen en Knarren) brengen meer dan alleen zang. Er hangt een energie in de lucht die het midden houdt tussen een professioneel a-capellaconcert en een avond met je beste vrienden in de kroeg.
Zonder opsmuk of flitsende lichten, puur op de kracht van vijf perfect op elkaar afgestemde stemmen, schakelen de mannen moeiteloos tussen uitersten. Het ene moment is de sfeer breekbaar en kwetsbaar, zoals bij het verstilde When the Earth Stands Still, waarbij je in de zaal een speld kunt horen vallen. Het volgende moment barst de vrolijkheid los met de swing van New Shoes, passend bij de flitsende schoenen van de zangers.
De interactie met de zaal is hartelijk en ongedwongen. Of het publiek nu massaal transformeert in een achtergrondkoor bij Brown Eyed Girl, of ademloos luistert naar een hilarisch, lokaal sprookje over 'Geenkapje op de Hezer heide', de verbinding is er constant. Er is ruimte voor een traan bij een actuele protestsong, maar de lach voert de boventoon door de humor en de muzikale verrassingen.
Het resultaat? Een zuivere avond in alle opzichten: loepzuivere noten, oprechte emoties en een aanstekelijk enthousiasme dat de zaal nog lang na de laatste noot doet nagenieten.
27 februari 2026 - Expositie en pop up story
'Van Nature’
Christel van Mechelen
(Winnares Kunst in Vrijheid in Kunst)
Impressie
Een warme, intieme avond waarin Christel de zaal meteen verbond met gerichte vragen en aandacht. In vier heldere blokken ontvouwde ze poëzie, het ontstaan van haar werk, haar jeugd en het proces waarmee ze tot die woorden komt. Er was veel ruimte voor interactie, dus ook door de beschouwingen van het publiek kwam er weer een nieuwe blik op zaken. Ze las voor uit haar bundel Sluiernevel en vertelde hoe een bewuste omslag in haar leven haar naar de natuur trok; weg van het harde werk bij defensie en politie, terug naar verwondering.
Het beeldend werken dwingt Christel om poëzie ruimtelijk te maken. De aanleiding daarvoor was eigenlijk dat haar werk bekroond werd tijdens Kunst in Vrijheid in Kunst, op 5 mei 2025 Wolfheze; de prijs leverde een solo-expositie in De Zoomerij op, dat haar uitdaagde nog meer beeldend te werken naast het gebruik van taal.
Ongeveer veertig bezoekers zaten geboeid te luisteren, kijken, te beleven. Ze volgden Christel in het anders, mooier, naar de wereld kijken, de wereld als ‘kleurrijk aura waarin tinten tikkertje spelen’.
Christels werk heeft persoonlijke scherpte, diepte en zachtheid. En dat was tijdens de hele avond merkbaar. Een zachte en enthousiasmerende avond!
23 januari 2026 - Blues-Night
Gratis nieuwjaarsconcert met onze huisband!
BLUESSUM
We luiden het nieuwe jaar weer in met ons vertrouwde semi-akoestisch blueskwartet: BLUESSUM.
Impressie
In een tot de nok gevuld Kunstcafé luidde BLUESSUM, de ‘huisband’ van Kunstdorp Wolfheze, het nieuwe jaar in met hun onweerstaanbare zinderende rauwe blues. Er werd volop gedanst en genoten van de pure, ongepolijste muziek, waarin jammerende gitaarpartijen met slide en lapsteel de hoofdrol speelden. De vervangende drummer, die in slechts twee dagen het repertoire eigen maakte, speelde strak en overtuigend, met roffels en timing die de blues eer aandoen. De stevige bas zorgde voor een onweerstaanbare groove, terwijl de rauwe, doorleefde zang de performance vervolmaakte. Een avond vol bluesgeschiedenis, droge humor en zichtbaar speelplezier van de vier heren. Volgend jaar keert BLUESSUM weer terug: zet 22 januari 2027 alvast in de agenda!